حالا بیایید تا باهم دربارهی راهکارهای مدیریت تعارض در رابطه بهطور معمول صحبت کنیم. افراد معمولا برای مدیریت تعارض در رابطه از یکی از سبکهای پنج عاملی استفاده می کنند. اما این سبکهای پنجگانهی حل تعارض که آن را مدل دو عاملی نیز مینامند، اولین بار توسط دو نفر با نامهای توماس و کیلمن پیشنهاد شد. برای همین آن را مدل توماس و کیلمن نیز مینامند.
در این مدل رفتاری برای شناسایی هر یک از سبکهای حل تعارض، دو عامل درنظر گرفته میشود:
- اول اینکه چقدر حاضریم از ارزشها و خواستههایمان دفاع کنیم و قاطعانه برای محافظت از آنها اقدام کنیم؟
- دوم اینکه چقدر ارتباط با طرف مقابل برایمان مهم است و حاضریم ارتباطمان را با او حفظ کنیم؟
پاسخ ما به سؤالات بالا یکی از پنج راهکار زیر را برای حل تعارض زوجین مشخص میکند:
اجتناب
زمانی که حفظ ارتباط برایمان مهمتر از موضعمان دربارهی مسئلهی مورد تعارض باشد، به احتمال زیاد، یکی دیگر از راهکارهای حل تعارض یعنی، اجتناب را انتخاب میکنیم. همچنین زمانی که بخواهیم با طرف مقابلمان همدلی کنیم، این راهکار انتخاب اغلب افراد است. به عنوان مثال زمانی که دوستمان در زمان مناسب سر قرار حاضر نمیشود اما ما سعی میکنیم تمام تلاشمان را بکنیم تا او متوجه عصبانیت ما از این اتفاق نشود.
درواقع در طی فرایند اجتناب، خیلی از اوقات حتی طرف مقابل از اینکه مسئلهای به وجود آمده است مطلع نمیشود. به عنوان مثال ممکن است دوست ما هیچگاه متوجه نشود تأخیر او ما را دلخور کرده است یا اصلا فراموش کند که تأخیری هم داشته است.
پذیرش و تسلیم
در این سبک رفتاری خود موضوع تعارض برای ما دارای اهمیت است و آن را به رسمیت میشناسیم. برعکس سبک اجتناب، در این روش طرف مقابل هم متوجه به وجود آمدن تعارض میشود. اما به دلیل دلبستگی، ترس، کمبود جسارت و شجاعت یا هر دلیل دیگری تصمیم میگیریم تن به خواستهی طرف مقابلمان بدهیم و تسلیم شویم.
